Interview Sven Decaesstecker

Gegevens

Gemaakt op 13 februari 2005

Sven Decaesstecker poseerde voor advertentie en tv-spot in onze Reclamecampagne.

Algemeen

Kan je jezelf even voorstellen?

Sven Decaesstec...

Ik ben Sven Decaesstecker, woon in Kortemark, West-Vlaanderen en ik ben 20 jaar oud. Ik heb een onderbeenamputatie ondergaan op mijn 11de, nadat een tumor was vastgesteld in mijn voet en hiel.

Wat zijn je voornaamste bezigheden?

Ik studeer politieke wetenschappen in Gent. Mijn sport is zwemmen, dat beoefen ik meestal dagelijks en in piekperiodes train ik tweemaal per dag. Veel tijd voor andere hobby's is er niet echt, maar ik hou enorm veel van muziek, film, en uiteraard onder vrienden zijn en mij amuseren.

Over je zwemcarrière:

Hoe ben je in de zwemsport beland?

Sven Decaesstec...

Ik ben begonnen met zwemmen toen ik drie jaar was en mijn ouders me naar de zwemschool brachten. Ik heb eigenlijk nooit meer iets anders gedaan van sport. Ik heb wel nog tennis en voetbal geprobeerd, maar dat was niets voor mij. Toen ik ziek werd en chemotherapie kreeg mocht ik niet meer zwemmen om geen infecties op te lopen, maar ik was altijd vastbesloten om terug te kunnen zwemmen. Uiteindelijk na mijn amputatie ben ik terug beginnen zwemmen, zowel bij de zwemmers met en zonder handicap.

Op je borst staan de olympische ringen getatoeëerd, kan je het verhaal daarachter eens vertellen?

Ik heb deelgenomen aan de paralympics in Athene, en die ringen zijn enerzijds een herinnering daaraan, en anderzijds ook iets dat me stimuleert om te trainen. Uiteindelijk zijn de olympisch spelen, of in mijn geval de paralympische spelen het ultieme doel ...

Doe je mee aan wedstrijden voor zwemmers met een handicap of aan "inclusieve wedstrijden"?

Ik doe mee aan wedstrijden voor zwemmers met een handicap, zowel nationaal als internationaal. Ik train echter bij een zwemclub met zwemmers zonder handicap, en ik doe met hen ook wedstrijden mee. Het is bephcorijk om in een club met zwemmers zonder handicap te zwemmen voor mij, omdat ik dan op training extra concurrentie heb, en dat helpt me in het internationale andersvalidencircuit.

Wat is je mening over topsport bij mensen met een handicap?

Topsport bij mensen met een handicap is net zo goed of slecht als topsport bij mensen zonder handicap. Hoewel het bij mensen met een handicap misschien nog meer het bewijs is dat ook mensen met een handicap tot dergelijke dingen in staat zijn, zoals sporten op hoog niveau.

Vind je dat topsport van mensen met een handicap genoeg aandacht krijgt in de media?

Sven Decaesstec...

Media-aandacht is er nooit genoeg. Tijdens de paralympics hebben we veel media-aandacht gekregen, maar eens die voorbij zijn is dat natuurlijk ook gedaan. En gezien de Paralympics net als de Olympische spelen maar één keer om de vier jaar plaatsvinden is die aandacht misschien wat weinig. Maar er zijn ook atleten zonder handicap die een sport beoefenen waar weinig aandacht naartoe gaat. De grote sporten zullen waarschijnlijk altijd voetbal, wielrennen, ... blijven.

Over je studies:

Wat zou je later graag doen met je studies?

Geen idee. Ik heb gekozen voor politieke en sociale wetenschappen en ik ben verder gegaan in de richting politieke wetenschappen omdat ik me wel interesseer in de politiek, en de vakken van de richting politieke wetenschappen mij het meest aanspraken. Maar ik heb deze richting vooral gekozen omdat ik er later veel kanten mee uit kan.

Zou je zelf ooit in de politiek stappen?

Moest men mij dat vragen zou ik dat wel overwegen. Wie weet ... ?

Wat zou je dan veranderen?

Uiteraard zou ik veel meer mensen (met of zonder handicap) willen aanzetten om te sporten. Vooral voor mensen die in de loop van hun leven geconfronteerd worden met een handicap (door een ongeval, ziekte, ...) is sport iets is dat je enorm helpt bij de revalidatie, denk ik. Sport toont je veel meer wat je allemaal wél nog kan, in plaats van dat wat je niet meer kan.

Wat vind je over het onderwijs voor kinderen en jongeren met een handicap?

Ik heb zelf onderwijs gevolgd in een gewone middelbare school. Ik heb twee scholen gehad, in de eerste school had men duidelijk minder aandacht voor mijn probleem, zeker mijn leeftijd in acht nemende. Maar dat behoort voor mij tot het verleden.

In de tweede school waar ik naartoe ben gegaan was het helemaal anders. Daar ben ik goed opgevangen en de leraars hadden aandacht voor de situatie, maar beschouwden mij als een normale student, en ik vond dat zeer goed. Die handicap is bijzaak.

Over buitengewoon onderwijs voor mensen met een handicap kan ik bijgevolg weinig zeggen.

Denk je dat het onderwijs kan bijdragen aan de inclusie van mensen met een handicap?

Zeker en vast.

Over GRIP:

Hoe heb je GRIP leren kennen?

Ik ken GRIP vooral van de Cartoons die je overal tegenkomt, ik vind ze echt super. Ik hou van humor en hoe absurder de cartoons, hoe beter ik ze vind.

Wat vind je van onze organisatie?

Ik vind dergelijke campagnes die zo wat shockeren het ideale middel om het debat rond personen met een handicap open te breken. Ik vind GRIP en de campagnes echt goed. Ze zijn volgens mij echt nodig. Mensen met een handicap hebben geen medelijden nodig maar wel aandacht voor hun probleempjes zonder die echter uit te vergroten.

Over de campagne:

We vroegen je om te poseren voor onze tv-spot en advertentie. Heb je lang moeten twijfelen om dat te doen?

Campagne foto m...

Helemaal niet lang. Ik ben iemand die steeds open staat voor nieuwe ervaringen. En als ik een verschil kan maken, waarom niet?

Hoe was die ervaring?

Enorm leuk. Het was de eerste keer dat ik zoiets deed. Maar ik heb enorm veel gehad aan de mensen die het spotje hebben gemaakt, zij hebben mij goed uitgelegd wat van mij verwacht werd. Ook Sarah Marivoet, mijn tegenspeelster, die een professioneel model is, heeft me enorm goed geholpen. Ik heb de indruk dat ik héél veel geleerd heb over het "model-zijn" op die ene dag. Wat mij betreft voor herhaling vatbaar 

Wat vind je zelf van de campagne?

Ik vind het een heel mooie campagne, verliefdheid, jongeren, handicaps ... het is iets dat misschien onderschat wordt, maar toch de nodige aandacht verdient.

Ook het tijdstip, de week van Valentijn, is echt ideaal.

Welke boodschap denk je dat mensen er in zullen zien?

Dat mensen met een handicap niet anders zijn dan andere mensen.

Denk je dat de media iets kan doen aan de beeldvorming over mensen met een handicap?

Uiteraard. De media heeft in de huidige maatschappij een enorme invloed op de beeldvorming bij de mensen. Ik hoop dat de Gripcampagnes, en in het bijzonder deze campagne daar verandering in kunnen brengen.

Hoe?

Door continue er meer aandacht aan te besteden.

En hoe kan je daar als persoon met een handicap zelf een rol in spelen?

Door open te zijn, je handicap niet te verbergen, erover te praten. Ik denk dat iedereen die mij kent weet dat ik een handicap heb, ik vertel mensen dat ook bijna onmiddellijk. En tegelijk denk ik dat niemand er bij stilstaat dat ik een handicap heb, dat wordt iets bijkomstig. Ik heb de indruk als mensen over mij praten dat ze veeleer praten over "die zwemmer" dan over "die met zijn handicap" en zo moet het zijn.