Doe mee aan de cartoon-wedstrijd en win tot 600 euro. Nog tot 20 mei!
GRIP stelde een politiek manifest op voor de Vlaamse en Europese verkiezingen. In februari en maart gaan we langs bij de politieke partijen om onze beleidsvoorstellen te bespreken. Het wordt afwachten of ze onze voorstellen ook opnemen in hun verkiezingsprogramma.
In juni mogen we weer naar het stemhokje om te kiezen voor onze vertegenwoordigers in het Vlaamse en Europese Parlement. GRIP stelde een politiek manifest op met vijf thema’s die we belangrijk vinden in een beleid dat streeft naar gelijke rechten voor personen met een handicap. In februari en maart houden we gesprekken met alle democratische partijen en leggen we uit waarom ze onze beleidsvoorstellen zouden moeten opnemen in hun verkiezingsprogramma. En natuurlijk hopen we dat het dan niet bij beloftes blijft!
De vijf thema’s gaan – direct of indirect – allemaal over inclusie. Welk beleid hebben we nodig opdat onze samenleving écht open staat en gelijke kansen biedt voor personen met een handicap? Hieronder een samenvatting van het politiek manifest van GRIP.
De verkiezingsbelofte om de wachtlijsten weg te werken is duidelijk niet ingelost. Er zijn onlangs heel wat petities, acties en andere initiatieven genomen voor een recht op zorg. GRIP gaat een stap verder en eist het recht op ondersteuning op maat. Meer middelen zijn nodig, maar dat geld moet ook goed worden ingezet. Om tot ondersteuning op maat te komen, is het beste middel volgens ons directe financiering. We vragen dat dit wordt ingevoerd in verschillende domeinen (werk, onderwijs) en eisen dat het decreet persoonsgebonden budget algemeen wordt uitgevoerd tijdens de volgende regeringsperiode.
Voor verschillende vormen van ondersteuning, tegemoetkomingen en uitkeringen moeten we aankloppen aan heel wat verschillende deuren. We vragen dat de overheid een eenheidsloket invoert dat je op weg kan zetten naar al die verschillende instanties.
Ook je persoonlijke dossier zit overal verspreid en je hebt er soms zelf helemaal geen zicht op: waar het zit, hoe ver het ermee staat… We willen dat onze dossiers in één kruispuntbank zitten, die verschillende instanties kunnen raadplegen als we daar toestemming toe geven. Nu moet je immers veel heen en weer lopen om telkens dezelfde informatie te geven. We moeten dit dossier vooral ook zelf kunnen inkijken, het is tenslotte ons dossier!
Het Vlaamse antidiscriminatiedecreet is goedgekeurd. Maar kunnen we het decreet ook gebruiken in de praktijk? Kunnen we een rechtszaak aanspannen als we gediscrimineerd worden? Er zijn al enkele meldpunten, maar die moeten vooral bemiddelen. Voor juridische ondersteuning hebben we zoiets nodig als het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding. Dit is een federale instantie, maar wij willen dat het ook kan optreden voor Vlaamse bevoegdheden. Het Centrum is daar trouwens zelf ook vragende partij voor.
Op Europees niveau willen we een Richtlijn die verder gaat dan antidiscriminatie op het gebied van tewerkstelling. Als België binnenkort weer voorzitter wordt van de Europese Commissie, moet ons land de kans grijpen om daar een voortrekker in te zijn.
Op gebied van toegankelijkheid is er nog altijd heel wat te verbeteren. We eisen duidelijke regels en normen en die mogen niet vrijblijvend zijn. Er moet ook controle zijn en overtredingen moeten bestraft worden.
Personen met een handicap vormen een groep die een specifieke vorm van achterstelling ondervindt. Het antidiscriminatiedecreet erkent dit ook. Nu komt het erop aan dat mensen met een beperking ook daadwerkelijk als volwaardige doelgroep worden opgenomen in het beleid van Gelijke Kansen en het onderzoek van het Steunpunt Gelijke Kansen.
Een inclusieve samenleving ontstaat niet vanzelf, daar is een bewust beleid voor nodig. De VN-Conventie voor de Rechten van Personen met aan handicap biedt hiervoor een goed kader en moet dan ook dringen geratificeerd worden. Een van de instrumenten om de VN-Conventie uit te voeren is rapportering. Wat is het effect van nieuwe regels en decreten op de inclusie van personen met een handicap? Welke bestaande wetten zijn indirect discriminerend? Dit kan men meten, veranderen en helpen voorkomen door een een inclusie-effectenanalyse in te voeren.