Parkeerkaart, parkeerplaats, parkeerleed

Gegevens

Gemaakt op 18 oktober 2011

Geschreven door Arjan van Sermondt

Sinds ik in Brussel woon, is het me al vaak overkomen dat voorbijgangers mij ter verantwoording roepen als ik mijn auto, voorzien van gehandicapten parkeerkaart, op een gehandicapten parkeerplaats zet. In de meeste gevallen zijn deze moraalridders ook gehandicapt, of tenminste in het bezit van zo'n parkeerkaart.

Parkeerkaart

Het is mij niet aan te zien dat ik terecht in het bezit ben van een parkeerkaart. Enige verwarring is dan ook begrijpelijk als men mij uit ziet stappen en mij zonder hulpmiddelen ziet lopen. De parkeerkaart is mij toegekend vanwege onder andere een ernstige aangeboren hartafwijking met daardoor een slechte conditie. (< 50 meter lopen)

Parkeerleed

Toen ik nog in Nederland woonde is mij dit nog nooit overkomen. In Brussel gebeurt het zeker 7 op de 10 keer. Het kan verschillen door enkel een opmerking, indringend boze blikken of zelfs een scheldpartij. Omdat het in Brussel is, is die scheldpartij altijd in het Frans. Gelukkig beheers ik de Franse taal nog steeds niet helemaal, dus kan ik die opmerkingen en/of bedreigingen rustig naast me neerleggen. Het gevolg is wel, dat de mensen dan nog bozer worden, ook al deel ik hen mee "C'est ma carte! Je suis handicapé!".

GRIP

GRIP is een organisatie die opkomt voor de rechten van mensen met een handicap. Daar horen ook mensen met een chronische ziekte bij. Mijn aangeboren hartafwijking maakt mij een mens met een chronische ziekte, maar die chronische ziekte ervaar ik in het dagelijks leven als een groot handicap. Vanuit dat opzicht heb ik terecht een gehandicapten parkeerkaart.

In Nederland

Voordat ik enkele jaren geleden in Brussel kwam wonen, was ik al lange tijd in het bezit van zo'n parkeerkaart. In Nederland is het me nog nooit gebeurd dat ik door voorbijgangers aan werd gesproken bij het parkeren op de parkeerplaats met het blauw-witte bordje. Is de gemiddelde Nederlander minder betrokken bij het rechtmatig parkeren van gehandicapten? Of zijn Nederlanders meer gewend dan Belgen (Brusselaars) aan niet-zichtbare handicaps, omdat ze meer participeren in de 'normale' maatschappij?

Geduld en respect

Daar kan ik geen goed antwoord op geven. Eigenlijk is dat ook niet belangrijk. Het enige wat de hele zaak wel zou helpen is dat mensen iets meer geduld en respect naar elkaar opbrengen. Gelijk je onrecht van je afschreeuwen, omdat iemand anders op jouw plekje staat is een vreselijk egoïstische gedachte. Ik vind het helemaal niet erg als iemand twijfelt aan mijn handicap en of ik wel of niet rechtmatig in het bezig ben van een parkeerkaart. Dat zou ik zelfs als compliment kunnen zien, omdat ik er 'normaal' uitzie. Maar vraag het me dan op een volwassen manier en accepteer dat die kaart van mij is.

Arjan van Sermondt