De visie van GRIP

Mensen zijn allemaal anders. Niet iedereen is een witte, jonge, heteroseksuele, knappe en bemiddelde man zonder handicaps. Als je van deze norm afwijkt, word je als persoon of groep achtergesteld en ongelijkwaardig behandeld.

Als mensen met een handicap worden we vooral beoordeeld op onze beperkingen. Maar men zou ook van onze kwaliteiten kunnen uitgaan. GRIP vindt dat verschillen de samenleving versterken. Diversiteit is een meerwaarde.

Visies op handicap

Binnen het medische model beschouwt men handicap als een afwijking die men moet herstellen. Centraal staan zorg, revalidatie en integratie. Veel religieuze of morele modellen vertrekken vanuit medelijden en naastenliefde. Onder invloed van mensen met een handicap zelf ontstonden nieuwe visies.

Volgens het sociaal model wordt een 'beperking' pas een 'handicap' door maatschappelijke obstakels en vooroordelen. Vanuit die invalshoek komt GRIP op tegen discriminatie en voor gelijke rechten en inclusie. Maar we gaan nog een stap verder.

Al deze visies hebben tekortkomingen en kwaliteiten. Het cultureel model brengt hun kwaliteiten samen. Centraal staan de individuele handicapervaring, de eigen deskundigheid en het unieke wereldbeeld. Er is dus veel onderlinge diversiteit, maar ook veel gemeenschappelijks, waardoor mensen met een handicap een culturele minderheid vormen.

Wat wil GRIP?

GRIP wil dat onze ervaringsdeskundigheid erkend wordt en dat er mét ons wordt gepraat in plaats van over ons. We willen dat de mensenrechten ook voor ons gewaarborgd zijn. We streven naar een zo hoog mogelijke kwaliteit van bestaan door zelfbeschikking en autonomie te verwezenlijken. We willen zelf bepalen hoe we ons leven invullen en welke ondersteuning we daarvoor nodig hebben.

Het einddoel van GRIP is een inclusieve en diverse samenleving. Iedereen moet evenwaardig en evenredig kunnen deelnemen aan alle domeinen van de maatschappij. Onze beperkingen moeten gezien worden als een volwaardig deel van onze identiteit. Dit doel willen we bereiken als koploper en aanjager.

Ervaringsdeskundigheid

Onze handicap is een deel van onze identiteit. We zijn allemaal verschillend, maar herkennen ons ook in andere personen met een beperking. We vormen een groep of cultuur.

Onze handicap zorgt voor een eigen perspectief. Onze ervaringen met onze beperkingen en hoe de maatschappij ermee omgaat, zorgen voor een eigen wereldbeeld. Men kan heel wat van ons leren over de organisatie van een maatschappij.

We vragen geen zorg en medelijden. We willen dat onze ervaringsdeskundigheid wordt erkend en een plaats krijgt binnen het beleid, het onderwijs en het wetenschappelijk onderzoek. Interactie en dialoog dienen te gebeuren met de persoon zelf. Niets over ons, zonder ons!

Mensenrechten

Ons vertrekpunt is het Verdrag inzake de Rechten van Personen met een Handicap van de Verenigde Naties. Dit VN-verdrag stelt dat we dezelfde mensenrechten hebben als iedereen, zoals het recht op privacy en inspraak in het beleid. We hebben ook recht op onderwijs in gewone scholen, op werk op de reguliere arbeidsmarkt en op wonen in gewone huizen.

Bijgevolg moeten deze ruimtes integraal toegankelijk zijn en hebben we recht op redelijke aanpassingen en voldoende ondersteuning. Discriminatie moet juridisch bestreden worden. Om inclusie en gelijke kansen te bekomen is een inhaalbeweging nodig door middel van positieve actie.

Kwaliteit van bestaan

Kwaliteit van bestaan betekent je goed voelen: emotioneel, lichamelijk, materieel en op vlak van sociale relaties. Het betekent ook dat je je persoonlijk kan ontwikkelen. Het houdt ook in dat je zelf sturing en inhoud kan geven aan je eigen leven. Niemand kan voor jou bepalen wat je leven kwaliteit geeft, want dit is voor iedereen anders.

Om onze kwaliteit van bestaan te verhogen en er zelf over te beschikken, hebben we geen nood aan zorg, maar aan vraaggestuurde en persoonsgebonden ondersteuning. Het aanbod van dienstverlening en hulpmiddelen moet bestaan uit evenwaardige alternatieven waaruit we zelf kunnen kiezen.

Om onze ondersteuningsnood in te schatten, moet men vertrekken van onze mogelijkheden, ambities en behoeftes, niet van onze beperkingen. Om die te bepalen is een goed sociaal netwerk onmisbaar.

gelijke kansen