Wetten en literatuur

Redelijke aanpassingen in wettekst

Het begrip "redelijke aanpassing" komt voor in verschillende wetteksten:

1. de federale anti-discriminatiewet (art.4, 12° en art.21)
2. het Vlaams decreet evenredige arbeidsparticipatie (art.5 • 4)
3. het Vlaams gelijke kansen- en gelijke behandelingsdecreet (art.15, 6° en art. 19).

Volgens deze teksten is het ontbreken van redelijke aanpassingen voor een persoon met een handicap een vorm van discriminatie en dus verboden.

Aanpassingen zijn maatregelen die de beperkende invloed van een onaangepaste omgeving op de persoon met een handicap kunnen wegnemen. Redelijke aanpassingen gebeuren altijd op vraag van de persoon zelf. De gevraagde aanpassingen zijn redelijk tenzij ze een onevenredige belasting vormen voor de persoon die deze maatregelen moet treffen.

Zo is het voor een KMO een zwaardere kost om bijvoorbeeld een lift te plaatsen dan voor een multinational. Het is dan ook aan de organisatie, werkgever of intermediaire dienst om aan te tonen dat de gevraagde aanpassingen onredelijk zijn. Als er een tussenkomst van de overheid is voorzien, gaat de wet uit van het principe dat aanpassingen altijd redelijk zijn.

Redelijke aanpassingen gaan dus over alle mogelijke oplossingen, niet alleen over fysische aanpassingen. Bijvoorbeeld op de werkplek toegepast betekent dit : een andere organisatie van de werktijd (verkorting, verdeling, begin- en einduur), ondersteuning door collega's op de werkvloer.