Interview Thomas Serreyn

• 
• 

Gegevens

Gemaakt op 15 februari 2005

Thomas Serreyn sprak de radiospot in voor de campagne over reclame.

Kan je jezelf even voorstellen?

Ik ben Thomas, ben 29 en woon samen met een jongen in een beschermd-wonen project in een huisje in Zwijnaarde. Ik heb het syndroom van Down, maar ben niet gehandicapt! Tenminste, zo voel ik het.

Als je jezelf zou moeten omschrijven met 5 woorden, welke zijn dat dan?

Sportief, zanger en dansend podiumbeest, acteur, gezelschapsmens (leuke meisjes maar ook gezellige vrienden), leergierig, maar hou ook van vakantie zowel ski-vakantie als het zonnige Spanje, maar evengoed sjimvakantie, maar ik kan mijn ma, pa en zussen en familie niet missen.

Waar ben je zoal mee bezig?

Ik heb afwisselend werk: ik maak handgeschept papier, ben bezig met grafische technieken, ik zit in de redactieraad van een krantje, kook en bak en doe semi-industrieel werk en maak etalages voor "De Gouden Otter".

Sport is begonnen met dansen en zwemmen (ik zwem tussen de benen van mijn pa), waterskiën, en tegelijk judo en wat later tafeltennis. En als er niet teveel wind is, badminton.

Mijn zus leerde mij Engels, wat later voor de "The Fundamentals" heel erg handig zou zijn. Ik volgde ook twee jaar circustechnieken bij het Gentse "Circusplaneet"! En ook een stukje computer.

Wat doe je het liefst?

Het is om het even, als het maar leuk is.

Blijkbaar ben je een echte artiest. Is dat een talent of heb je dat ergens geleerd?

Ik denk, een verborgen talent dat mijn ma de kans heeft gegeven om eruit te komen! Maar vooral oefening, met de steun van heel veel lieve mensen! Als pukkie kreeg ik een xylofoon. Op mijn negende kreeg ik pianoles, met de bolletjestechniek.

Over je woonomgeving:

Je woont sinds kort in een eigen huisje met een medebewoner. Hoe vind je dat?

Super! Nu kan ik tenminste zeggen, 'kom even binnen pa of ma'! Samen met mijn medebewoner redden we het en we zullen veel van elkaar leren.

Wat vind je daar het leukste aan?

Het is veel rustiger dan met 23 samen leven, het is ons en mijn huisje, zoals bij mijn drie zussen.

Zijn er dingen die je mist van vroeger?

Met zijn allen gaan sporten. Maar we zoeken een oplossing.

Over the fundamentals:

Je was een tijdje actief bij The Fundamentals. Wie zijn dat?

Een tijdje, ... dat waren 45 optredens in culturele centra van gans Vlaanderen. The Fundamentals is een popgroep met covers van de jaren tachtig. Met Miss Rory, R. Lee, Rudy James en ikzelf, Tom Jack. We werden begeleid door muzikanten waar ik U tegen zeg : Jan Hautekiet, Ron Reuman, Bart Buls, Wigbert Van Lierde en Annelies Brosens van 'Lais' als 'backing vocals'.

Hoe ben je bij the Fundamentals beland?

Mijn ma en zus Julie hadden mij gestimuleerd om me in te schrijven voor een auditie. Uit een twintigtal kandidaten werd ik geselecteerd. Nooit gedacht, ik was de laatste kandidaat. En dan begon een fantastische tijd.

Wat vond je van the Fundamentals?

More than words, maar vooral de vriendschap voor 't leven met de grootste artiesten, in alle eenvoud. En ze komen naar mijn verjaardagsfuif! Kun je je al die BV's voorstellen in onze tuin in Zwijnaarde!

Wat was er leuk / minder leuk aan?

Iedere keer sound-check was minder leuk maar ze leerden mij wel om door te zetten. Met veel knuffelen, en daar kan ik niet aan weerstaan ...

Wat heb je eruit geleerd?

Oefenen, je hebt niets voor niets.

Wat zal je nooit vergeten?

De vriendschap voor 't leven. Al die leuke momenten.

Over theater:

Je speelt ook mee in het toneelstuk: "Bub de badeend". Waarover gaat het?

Het gaat over de aarde die er vreselijk uitziet. Nergens zingt nog een vogel. Alleen op een piepklein plekje gonst het van het leven. Daar woont Bub de Badeend. Het is een verhaal over hoe de liefde en de vriendschap de nijd en de hebberigheid overwinnen. Het is een stuk voor kindjes van 4 tot 9 jaar. Het is gemaakt naar een verhaal van Marc De Bel. De regie is van Maandacht.

Welke rol speel je?

Ik heb de rol van 'Meneertje Bolhoed' , een grappig mannetje dat verliefd wordt op een goudvis.

Is acteren en zingen moeilijk?

Ik zong en danste al in de buik van mijn ma, en met veel liefde en geduld en hulp van veel lieve mensen kun je veel bereiken.

Waarop moet je letten?

Durven en volhouden.

Als je theater speelt of muziek maakt is dat dan ook met mensen zonder handicap?

We hadden met the Fundamentals een unieke kans om met bekende muzikanten op te treden, dit is bij ons in Vlaanderen nog nooit gebeurd! En wat met 'Bub de Badeend'?! Optreden met Marc De Bel zelf, Riet Muylaert en Aron Wade! Waaaaaw!

Wat leer je daaruit?

Vriendschap door dik en dun. Ze leren wat van mij en ik van hen en we lachen veel. Er heerst een heel goede sfeer. Ain't that sweet. Moving on my feet. Ain't that nice jogging straight to paradice (The Veterans).

Wat denk je dat mensen zonder handicap daaruit leren?

Dat wij gewoon mensen zijn met veel humor. En zij hebben ook geleerd met ons om te gaan. Het ging gewoon vanzelf. Het is niet omdat de buitenkant er een beetje anders uitziet, dat je vanbinnen niet hetzelfde bent, gewoon mens.

Over judo en pingpong:

Je doet aan judo en pingpong. Vertel daar eens wat meer over?

Met judo heb je een uitdaging, maar ook een kans om anderen van dichtbij te leren kennen. Zoals nu op het 9de Europees Judotornooi in sporthal Bourgoyen te Gent op 29 april a.s. met 260 judoka's uit zes landen. Met pingpong is het veel losser, en met mijn vader lach ik mij kapot, maar ik leer wel veel van zijn opslag en effectballen. En al die vriendinnen van mijn ma die hier komen oefenen met mij.

Wat vind je leuk aan sporten?

Het is gezond, leuk en ik doe aan mijn lijn.

Je doet ook mee aan de "special olympics", wat is dat precies?

Dit jaar is het een jubileumeditie met de 25ste Nationale Belgische Spelen in het Sportpaleis van Antwerpen. Meer dan 3.000 atleten en 10 buitenlandse delegaties zullen er aan deelnemen. Het brengt mensen van alle windstreken samen.

Heb je al prijzen gewonnen?

In 2003 behaalde ik op de Special Olympics Belgium in Namen een gouden medaille in het tafeltennis. Ik vergat nog een zilveren medaille voor judo in 2002.

Over GRIP:

Hoe heb je GRIP leren kennen?

Via jullie vraag om het radiospotje in te spreken. Via Choco, het recalembureau (ik dacht aan chocopasta). Ik kende het niet. Maar dan zag ik de website en dan wist ik genoeg.

Wat vind je van onze organisatie?

Tof, zeer goed en nog een berg werk te verzetten. Je doet er mensen bij nadenken over hoe het zou moeten zijn. En je doet goed werk, want met rond te vragen hoor ik dat iedereen jullie kent, alleen ik niet 

Over de campagne:

We vroegen je om de radiospot in te spreken voor onze nieuwe campagne. Heb je lang moeten twijfelen om dat te doen?

Eerst zei ik, ik kan dat niet, ik kan niet stotteren. Ik doe dat niet. Maar gelukkig zei mijn ma 'ik kan niet' ligt in het graf.

Hoe was die ervaring?

Buitengewoon. Ik zou het weer doen voor jullie. En met al die leuke helpsters ging het vanzelf.

Wat vind je zelf van de campagne?

Heel goed, positief.

Welke boodschap denk je dat mensen er in zullen zien?

Eindelijk iemand die het opneemt voor alle mensen met eender welke handicap!

Denk je dat de media iets kan doen aan de beeldvorming over mensen met een handicap? Hoe?

Breng ze meer in beeld. Die modereclame is een fantastisch idee. Betrek ze in het gewone leven, en spreek er meer over in het onderwijs maar geef ze ook betere kansen, ook om altijd te blijven leren, als men dat wil. Geef hen werk, geef hen kansen. Geef meer kleur aan 't leven.

En hoe kan je daar als persoon met een handicap zelf een rol in spelen?

Woorden wekken, voorbeelden trekken. Yves en Kris zijn een mooie opening. Wie volgt? In Woestijnvis is men nog bezig met een onderwerp.

Op de website roepen we mensen op om zich in te schrijven voor allerhande programma's op tv. Denk je dat zoiets zal helpen?

Of course. Maar ook theater is een must.

Vind je dat mensen met een handicap genoeg in de media komen?

Neen, de groep Maandacht heeft getracht om met "The Fundamentals" te tonen dat mits goede leraren, mits goede scholing er heel wat bereikt kan worden.

Slot:

Als je onze websitebezoekers / lezers van de nieuwsbrief nog een boodschap zou mogen meegeven, welke zou dat dan zijn?

Dank aan GRIP die zo'n moeite doet. Dank aan Inclusie Vlaanderen, vzw Maandacht en Marc De Bel, dank aan zoveel lieve mensen in het Bijzonder en Gewoon Onderwijs, dank aan zoveel vrijwilligers, dank voor het geduld, de vriendschap en de tijd, de kwinkslag en de lach. En dank aan mijn pa en ma, zussen, familie en vrienden.

Maar vooral lieve mensen, zet je in! Doe voort, blijf kloppen, knock (3maal) en geef niet op en als men met je lacht dan is het aanlachen. Bewerk je omgeving. Via artiesten kun je ook ogen openen. Via GRIP: Kom naar buiten, blink uit. Miss Rory, jij hebt zo'n fantastische stem, ik hoop je nog vaak te horen via de radio of de tv.

There's a city in my mind

Come along and take that rideAnd it's alright baby

It's alright
Would you like to come along
You can help me sing this song
And it's alright baby

It's alright (Talking Heads)

You have to show them that you're really not scared (Beat it, Michael Jackson)

Now I've tried to talk to you and make you understand
All you have to do is close your eyes
And just reach out your hands and touch me
Hold me close don't ever let me go
More than words is all I ever needed you to show
Then you wouldn't have to say that you love me
Cause I'd already know

(More than Words, Extreme)

Hartelijke voor dit gesprek Thomas en Cécile (mama van Thomas)!