België hinkt op twee benen

België hinkt op twee benen

Lies Vanpeperstraete klaagt in een open brief aan minister Karine Lalieux terecht de archaïsche regelgeving integratiegemoetkoming aan. 

De logica is nog altijd zoek

België hinkt op twee benen. Aan de ene kant het discours: iedereen activeren en kansen op werk verhogen voor personen met een handicap. Aan de andere kant de realiteit: integratietegemoetkoming (voor handicapkosten) afpakken vanaf een bepaald inkomen.

De logica is zoek. Het is niet omdat je werkt dat je handicapkosten verdwijnen. Je blijft die integratietegemoetkoming nodig hebben! De regelgeving loopt nog altijd achter.

Lies Vanpeperstraete illustreerde dit heel treffend met een persoonlijke getuigenis in een open brief aan minister Karine Lalieux, bevoegd voor personen met een handicap in de federale regering. Lies publiceerde haar open brief op De Wereld Morgen

We geven haar tekst hieronder integraal weer. GRIP staat ten volle achter de inhoud en dringt er bij de minister maar ook bij haar coalitiepartners op aan om dit zo snel mogelijk ter harte te nemen. De integratietegemoetkoming moet los staan van het inkomen dat je verdient.

Met een aanpassing van deze regelgeving kan men meer dan twee vliegen in een klap slaan:

  • men creëert meer gelijke kansen op werk volgens eigen kunnen,
  • men werkt de onbedoelde discriminatie van alleenstaanden ten opzichte van mensen met een partner weg,
  • men werkt de onbedoelde discriminatie van personen met een handicap ten opzichte van collega's weg
  • men helpt mensen om weg te geraken van de armoedegrens,
  • men verkleint het glazen plafond bij personen met een handicap.
  • men zorgt dat algemene principes en rechten van de arbeidswetgeving zoals recht op anciënniteit ook voor personen met een handicap gelden
  • men vermijdt toepassingen van stelsels zoals verlof zonder wedde waarvoor die niet bedoeld zijn

 

 

Open brief van Lies Vanpeperstraete aan minister Karine Lalieux

Lees hieronder of rechtstreeks op De Wereld Morgen 

‘Waarom hebben personen met een beperking op de arbeidsmarkt niet het recht een volwaardig loon te verwerven?'

Lies Vanpeperstraete schreef een open brief aan minister Karine Lalieux, bevoegd voor personen met een handicap, die deze week haar Federaal Actieplan Handicap toelicht in het parlement. “Ik zie me verplicht elk jaar meer verlof zonder wedde te nemen. Anders verlies ik mijn integratietegemoetkoming. Die heb ik broodnodig voor mijn handicapkosten. Ik ben niet de enige persoon met een handicap die hierdoor minder kansen krijgt om te werken en te worden verloond naar werk. Waarom lukt het de politiek niet om dit op te lossen?”

Beste minister Lalieux,

Van jongs af aan heb ik van mijn ouders geleerd dat ik omwille van mijn motorische beperking toch een gelijkwaardige persoon ben, die volwaardig kan deelnemen aan de maatschappij. Ik ging vanaf mijn 12de naar een ‘gewone’ school, daarna kreeg ik van mijn ouders de kans om te studeren aan de UGent. Studeren en erna gaan werken was/is voor mij een zeer bewuste keuze. Als gelijkwaardig persoon vind ik het mijn plicht om ook mijn steentje bij te dragen aan onze samenleving. Ik heb wat langer over mijn studies zoals master in de pedagogiek gedaan, omdat het schrijven en lezen veel trager was, maar deze studies heb ik met onderscheiding volbracht. Tot dan toe, was ik wel degelijk een evenwaardige persoon die volwaardig kon participeren, net als mijn medestudenten.

Het gevoel van een gelijkwaardig persoon te zijn heb ik kunnen volhouden totdat ik ben begonnen met zoeken naar werk. Opeens werd ik, willen of niet, heel erg geconfronteerd met het feit dat ik minder kansen op de arbeidsmarkt kreeg. Ik werd gereduceerd tot een persoon met gebreken in plaats van een persoon met kwaliteiten. Ik slaagde er niet in om werkgevers door mijn beperking te laten kijken. Tot ik op een dag, na 2 jaar intensief zoeken naar werk, de juiste persoon gevonden had, die me aan een baan geholpen heeft aan de Plantijn hogeschool. Na 3 jaar heb ik via een andere kennis de overstap kunnen maken naar de Arteveldhogeschool in Gent, de stad waar ik woon.

Op de werkvloer werd en word ik terug bekeken als een gelijkwaardige persoon, ware het niet dat ik elk jaar meer en meer verlof zonder wedde moet nemen om mijn integratietegemoetkoming en de daarbij horende sociale voordelen niet kwijt te spelen. Zowel mijn integratietegemoetkoming als de daarbij horende sociale voordelen heb ik broodnodig om mijn handicap-specifieke kosten te kunnen betalen. Zonder dit is het leven echt onbetaalbaar.

Aangezien ik elk jaar meer en meer verlof zonder wedde moet nemen, is het duidelijk dat de gelijkwaardigheid waarmee ik opgroeide niet meer telt. Als persoon met een beperking heb je geen recht om je inkomen per jaar te laten stijgen, wel integendeel. Het plafond dat je maar mag verdienen, blijft ieder jaar ongeveer gelijk. Als je geluk hebt, dan stijgt dit een beetje met de index. Weliswaar wordt dit leven in onze maatschappij steeds duurder. Dus met het plafond dat nu gehanteerd wordt en het steeds duurder worden van de maatschappij, vermindert mijn koopkracht zienderogen jaar per jaar.

Toen in juni 2019 in de media kwam dat minister Demir de inkomensgrens voor de intergratietegemoetkoming zou verhogen, sprong ik een gat in de lucht. Ik zou kunnen verloond worden naar mijn werk en deskundigheid. Maar niets was minder waar. Het gold enkel voor de partners van samenwonenden, en dus niet voor alleenstaanden. De teleurstelling was zo groot, dat het onrecht dat velen door deze maatregel wordt aangedaan me niet meer heeft losgelaten.

Ik voel me hierdoor dagelijks dubbel gediscrimineerd. Enerzijds omwille van het feit dat ik, en mensen in mijn situatie, niet het recht hebben op de verloning die ze kunnen verwerven uit arbeid, terwijl dit voor de modale werknemer geen probleem is. Anderzijds voel ik me gediscrimineerd ten opzichte van samenwonenden. Ik heb namelijk niet zelf gekozen om geen partner te hebben. Het vinden van een partner is niet zo evident voor een persoon met een beperking.

Samen met GRIP vzw, een burgerrechtenorganisatie van personen met een handicap, trok ik in december 2019 naar minister Muylle, die erkende dat er duidelijk iets schort aan deze regelgeving. Dit probleem zou worden voorgelegd op de federale onderhandelingen. Het kwam ook op de voorpagina van De Standaard op 3 december 2019, naar aanleiding van de voorstelling van het Boek Armoede en Handicap in België.

Nu zijn we anderhalf jaar verder en de realiteit zegt me dat er nog niets is veranderd aan de situatie van werkwillige mensen met een beperking. Oké, bij het vrijstellingsbedrag voor de toekenning van de integratietegemoetkoming wordt geen rekening meer gehouden met de inkomensgrens van partners van personen met een beperking. Dat is een stap verder vooruit, maar het probleem blijft dat voor de persoon met een handicap zelf nog altijd een inkomensgrens wordt gehanteerd. Het is geen oplossing voor de dubbele discriminatie van de werkwillige persoon met een beperking. Het is de partner, wiens inkomen niet meetelt, terwijl de persoon met een beperking zelf zich nog moet houden aan een inkomensgrens.

Mijn punt blijft nog steeds, waarom kiezen we als samenleving niet voor een maatregel waar personen met een beperking het recht hebben om een volwaardig loon te kunnen verwerven, waardoor ze minder afhankelijk van derden kunnen worden. Waarom moet ik ieder jaar meer en meer verlof zonder wedde nemen? Wat doet dit met mijn eigenwaarde? Welk signaal geef je hierdoor aan werkgevers die personen met een beperking in dienst hebben? Is het niet absurd dat onze sociale zekerheid zo ook inkomsten misloopt? Waarom heeft de maatschappij zoveel geld uitgegeven om me hoog op te leiden en waarom mag ik dit niet optimaal inzetten? Is dit niet ridicuul? Ik snap al jaren de logica hierachter niet.

Ik heb hier al met heel veel mensen over gepraat en de grote meerderheid ziet de discriminatie en de onrechtvaardigheid van deze situatie in. Er maakten zelfs twee personen de link met kinderbijslag. In België krijgt ieder gezin kindergeld, ongeacht hoeveel ze verdienen. De gelijklopende redenering erachter is dat kinderen een meerkost zijn voor het gezin, waarbij logischerwijze een deel bekostigd wordt door de maatschappij. Waarom gaat deze vlieger niet op voor mensen met een beperking die een meerkost hebben door hun beperking? Ik ben niet de enige in deze situatie …

Het lijkt me evident dat er met de huidige regering meer mogelijk is om hier iets aan te doen. Maar dit punt lijkt volkomen ondergesneeuwd. Dat frustreert mij enorm. Kijk, vanaf deze maand (augustus) zie ik mijn loon terug met 15 procent dalen tot december, terwijl mijn kosten niet mee dalen. Integendeel! Naast het financiële aspect speelt voor mij ook het emotionele aspect mee. Ik ben iemand die gepassioneerd werkt. Nu werk ik tot december maar 30 procent en ik panikeer hoe ik mijn weken zinvol zal invullen. Ik ben geen persoon die heel de dag in mijn luie zetel kan zitten en kan wachten hoe het leven aan mij verglijdt. Ik ben juist iemand die actief wil zijn en mijn steentje wil bijdragen aan de maatschappij zoals vele anderen.

Deze brief schrijf ik u dan ook niet alleen voor mijzelf. Ik wil ook voor anderen iets betekenen. Ik hoop dat mijn brief u de urgentie doet inzien om deze discriminatie de wereld uit te helpen. Ik heb goede hoop, want ik denk dat u aan politiek doet vanuit de oprechte ambitie om onrecht te bestrijden. Ik denk dat wij eenzelfde drijfveer hebben om de mensenrechten beter te verankeren. Ik hoop dat we tijdens deze legislatuur eindelijk nog een stap vooruit kunnen zetten, zodat ik, maar ook vele andere personen met een handicap, meer kansen krijgen om te werken volgens onze mogelijkheden én ook naar onze capaciteiten verloond kunnen worden.

Ik hoop dat u deze brief met oprechte aandacht hebt gelezen en er mee aan de slag gaat. Ik sta klaar voor u om hierover een gesprek te hebben.

 

Met vriendelijke groeten

Lies Vanpeperstraete

Gerelateerde artikels

Werk Inkomen Inkomensvervangende tegemoetkoming stijgt met 10,75% tegen 2024 Inkomensvervangende tegemoetkoming stijgt met 10,75% tegen 2024 12 feb 2021 / Seline Somers Werk Inkomen Prijs van de liefde afgeschaft? Prijs van de liefde afgeschaft? 11 feb 2021 / Seline Somers Werk Inkomen Leeftijdsverlaging inkomensvervangende tegemoetkoming en integratietegemoetkoming Leeftijdsverlaging inkomensvervangende tegemoetkoming en integratietegemoetkoming 10 feb 2021 / Seline Somers Inkomen Word vrijwilliger in het Netwerk Inkomen Word vrijwilliger in het Netwerk Inkomen 05 mrt 2020 / Marie Aeles Inkomen Mensenrechten Houd mensen met een handicap uit de armoede Houd mensen met een handicap uit de armoede Internationale dag van personen met een handicap: GRIP verwacht maatregelen die de financiële situatie van mensen met een handicap verbeteren. 03 dec 2019 / Patrick Vandelanotte Standpuntnota Menswaardig inkomen Standpuntnota Menswaardig inkomen In 2018 schreef GRIP een standpuntnota over het recht op een menswaardig inkomen. Doel: beleidsmakers inzicht geven in de problemen en aanzetten tot actie. 25 jan 2019 / Katrijn Ruts Lies: "Pas toch dat systeem aan!" Lies: "Pas toch dat systeem aan!" Nog steeds ervaren personen met een handicap drempels om te werken en door te groeien in hun loopbaan. Bijvoorbeeld omdat ze (meer) handicapkosten zelf moeten betalen. 07 jan 2019 / Katrijn Ruts Inkomen Meer integratietegemoetkoming Meer integratietegemoetkoming Goed nieuws: er wordt aan de prijs van de liefde gesleuteld. Daardoor krijgen binnenkort 1391mensen eindelijk hun integratietegemoetkoming en zien 1764 mensen de hunne verhoogd. 06 jul 2018 / Katrijn Ruts Inkomen "Ons land is rijk genoeg" "Ons land is rijk genoeg" Opiniestuk van GRIP op sociaal.net: over de prijs van de liefde, van de arbeid, van de handicap. En een oproep... 02 jul 2018 / Katrijn Ruts Inkomen Beeldvorming Rijk worden met een handicap, hoe doe je dat ? Rijk worden met een handicap, hoe doe je dat ? Met deze sensibilisatieactie willen we de gewone man en vrouw in de straat informeren over hoe royaal je met een handicap kan leven. 12 jun 2018 / Ann De Martelaer Inkomen Beeldvorming Rijk worden met een handicap, hoe doe je dat ? Achtergrond informatie Rijk worden met een handicap, hoe doe je dat ? Achtergrond informatie Waarom hebben we dit filmpje gemaakt? 12 jun 2018 / Ann De Martelaer Inkomen GRIP stelt voor: #inkomen GRIP stelt voor: #inkomen Personen met een handicap hebben recht op voldoende inkomen. Maar tal van drempels verhinderen dat. Het is hoog tijd om die weg te werken! GRIP's nieuwe publicatie wijst waar de pijnpunten zitten. 04 jun 2018 / Katrijn Ruts Inkomen Hermi: "Ik roei met de riemen die ik heb..." Hermi: "Ik roei met de riemen die ik heb..." Hermi is 41 jaar en woont alleen. "Ik kan mijn woonkosten bijna niet meer betalen. Ik doe mijn verhaal omdat er iets moet veranderen. Wij verdienen dit niet.” 27 apr 2018 / Katrijn Ruts Inkomen Van een goed loon naar de armoededrempel Van een goed loon naar de armoededrempel Eefje is 40 jaar en woont met haar dochter van 9 jaar in een bescheiden huisje. Door haar ziekte belandde ze van de éne op de andere dag heel dicht bij de armoededrempel. 10 apr 2018 / Katrijn Ruts Inkomen De prijs van Gerda's handicap De prijs van Gerda's handicap Door alle niet gedekte handicapkosten gaat al het spaargeld en de erfenis van Gerda en haar familie eraan. Hoe moet dat verder gaan? 16 mrt 2018 / Katrijn Ruts Inkomen Onder moeders paraplu Onder moeders paraplu Ben is 38 jaar en woont nog bij zijn ouders. “Ik zou liever op eigen benen staan, maar dat lukt niet. Ik geraak niet aan een vaste job. Met mijn inkomensvervangende tegemoetkoming kom ik niet rond.” 26 feb 2018 / Katrijn Ruts Inkomen Handicap maakt inkomen kwetsbaar Handicap maakt inkomen kwetsbaar “We hebben niets tekort en mogen niet klagen”, zeggen Katleen en Nicolas. Toch hebben ze het duidelijk moeilijker dan hun studiegenoten van vroeger. En dat heeft te maken met de handicap van Katleen. 09 feb 2018 / Katrijn Ruts Inkomen Patrick heeft het niet breed Patrick heeft het niet breed En met hem vele andere mensen met een handicap. 14 jan 2018 / Katrijn Ruts Inkomen Inkomensvervangende tegemoetkoming weer even hoog als leefloon... Inkomensvervangende tegemoetkoming weer even hoog als leefloon... vanaf september 2017, met dank aan werkgeversorganisaties en vakbonden. Die hebben rechtgetrokken wat de federale regering niet belangrijk genoeg vond. Ondertussen is er wel 33 miljoen euro bespaard t ... 17 jan 2017 / Katrijn Ruts Inkomen Ondersteuning Ik betaal mijn ondersteuning zelf Ik betaal mijn ondersteuning zelf Anonieme persoonlijke tekst over door de mazen van het ondersteuningsnet vallen en de weerslag op het inkomen. 02 okt 2016 / Katrijn Ruts
Verberg submenu