Voorstel van decreet toeleidingsprocedure ook gevaarlijk voor wie al een PVB heeft

Ondersteuning Voorstel van decreet toeleidingsprocedure ook gevaarlijk voor wie al een PVB heeft

“Veel mensen weten niet wat hen boven het hoofd hangt”

Op de website van GRIP kon je dit jaar regelmatig iets lezen over het voorstel van decreet over de toeleidingsprocedure PVB. We besteedden er al veel aandacht aan, omdat het volgens GRIP een achteruitgang zal betekenen voor het recht op ondersteuning.

We merken dat er weinig informatie is over dit belangrijke voorstel. Daarom zetten we nog een tandje bij om te duiden waarom we ons verzetten tegen dit voorstel van decreet.

Het voorstel van decreet werd ingediend door de parlementsleden van de regeringspartijen N-VA, Vooruit en CD&V. Omdat zij de meerderheid vormen hebben ze de macht om dit goed te keuren in het parlement.

Geen engagement meer van de overheid voor toekomstige aanvragers

Er kwamen grote bezorgdheden vanuit bijvoorbeeld de Vlaamse Adviesraad Handicap NOOZO en vanuit het Vlaams Mensenrechteninstituut. Wie in de toekomst een PVB zou aanvragen zou geen brief meer krijgen met een budgethoogte erin. Zo heb je geen been meer om op te staan. De overheid doet geen enkele uitspraak meer over waar je recht op hebt.

Ook wie al een persoonsvolgend budget heeft zou gealarmeerd moeten zijn

We denken dat dit ook problematisch zal zijn voor wie al een persoonsvolgend budget heeft. Het gebeurt soms dat ondersteuningsnoden fel toenemen en dat je budget ontoereikend blijkt. Dan kan je een herziening aanvragen. Dat betekent dat er wordt gekeken of je in aanmerking komt voor een hoger budget.

Hiervoor moet je dezelfde procedure doorlopen als voor een gewone aanvraag van wie nog geen PVB heeft. De procedure voor een herziening loopt volledig gelijk met de gewone aanvraagprocedure. Wie nu een PVB heeft en mogelijk in de toekomst een hoger budget zal nodig hebben, is dus ook betrokken partij.

Wat vindt GRIP?

GRIP vindt het enorm verontrustend dat de parlementsleden nog steeds geen antwoord bieden op de bezorgdheden rond verminderde rechtszekerheid. We merken ook weinig alarmsignalen vanuit mensen met een handicap en hun verenigingen. Mogelijk komt dit omdat het complex is. We merken vooral dat mensen met een handicap niet weten wat hen boven het hoofd hangt.

Is dit werkelijk een vooruitgang voor personen met een handicap? Het voordeel is dat je sneller een nieuwe aanvraag of een aanvraag voor een herziening zal afgerond hebben. Maar het nadeel is dat je met nog legere handen achterblijft dan nu. Enkel als je het ‘geluk’ hebt om in prioriteitengroep 1 te worden gezet zal je op relatief korte termijn een inschaling kunnen laten doen en een budgethoogte kunnen krijgen en aansluitend je budget ook werkelijk in handen krijgen. Maar al wie in prioriteitengroep 2 en 3 staat heeft ook recht op ondersteuning om een menswaardig bestaan te kunnen opbouwen.

Dit voorstel van decreet moet dringend en vóórdat het wordt goedgekeurd in het parlement opnieuw onder de loep worden genomen. Er moet tijd worden genomen om mensen te informeren, om alle juridische consequenties te overzien en om een degelijke afweging te maken. Een achteruitgang op vlak van de verankering het recht op ondersteuning zou niet mogen worden toegestaan.

Er zijn tal van fundamentele problemen met het voorstel, zoals:

De verhaalmogelijkheden (heroverwegingscommissie en arbeidsrechtbank) verminderen
Het voorstel van decreet zal er niet voor zorgen dat mensen sneller een budget krijgen.
Bovendien verliezen we alle zicht op hoeveel middelen de overheid zou moeten vrijmaken om mensen het budget te geven dat ze nodig hebben.
Met het ondersteuningsplan verdwijnt ook de weergave van de stem van de persoon met een handicap over zijn / haar individuele behoeften uit de aanvraagprocedure
Prioritering dreigt pure nattevingerwerk te worden en de ongelijkheden tussen wie bekend is bij diensten en wie niet nog te vergroten

Lees hier meer over in ons schriftelijke standpunt over het voorstel van decreet dat we begin juli aan het Vlaams Parlement bezorgden.

Deze problemen ontstaan omdat men wil werken met twee fases: eerst aanvraag en prioritering, en pas als de regering budget voor je heeft de tweede fase waarin je situatie goed wordt bekeken met inschaling, toekenning budgetcategorie en terbeschikkingstelling PVB. Als het parlement de toeleidingsprocedure wijzigt en hiervoor decreten aanpast, zal de regering de hervorming uitvoeren. Als men binnen het kader van de conceptnota bepaalde noden niet meer zou willen meenemen bij inschaling of budgetbepaling, dan kan zoiets veel gemakkelijker worden doorgevoerd. Mensen die een aanvraag voor een PVB of een vraag naar herziening hebben gedaan kunnen zich dan veel moeilijker verweren want ze hebben niets meer in handen.