20 jaar Persoonlijke Assistentie: Muriel en Freija

20 jaar Persoonlijke Assistentie: Muriel en Freija

Muriel: “Persoonlijke assistentie heeft mijn leven volledig veranderd”. Freija: “Het is een heel zinvolle job die me veel voldoening geeft”

15 december 2000 – 15 december 2020: 20 jaar persoonlijke assistentie in Vlaanderen

Op 15 december 2000 verankerde de toenmalige Vlaamse Regering de wettelijke mogelijkheid om een persoonlijke assistentiebudget (PAB) aan te vragen. Met het PAB-besluit konden mensen met een handicap hun eigen budget in handen krijgen en baas worden over hun eigen ondersteuning, in plaats van afhankelijk te zijn van een aanbod van een zorgorganisatie. Van 15 december 2020 tot en met 15 november 2021 publiceert GRIP maandelijks een duo-interview met een budgethouder en zijn of haar persoonlijke assistent. Dit is de voorlaatste keer. Op 15 december 2021 sluiten we af met de publicatie van een nieuwe brochure #inclusie#persoonlijkeassistentie. GRIP wil met de interviews en de brochure bijdragen aan meer bekendheid, meer inzicht en meer positieve aandacht voor de waarde van de job.

Persoonlijke assistentie en ouderschap

Persoonlijke assistentie is immers nog te onbekend. Nochtans beschermt ze essentiële mensenrechten zoals het recht op een thuis, het recht op een gezinsleven, het recht op persoonlijke autonomie. Het recht op persoonlijke assistentie staat verwoord in artikel 19b van het VN-Verdrag inzake de Rechten van Personen met een Handicap (VRPH). Dat artikel gaat over het recht om in de maatschappij te wonen en leven, om te kunnen beslissen over je eigen leven en je ondersteuning te kunnen regelen volgens je eigen noden en prioriteiten. Persoonlijke assistentie is ook van grote betekenis in gezinssituaties met kinderen. Daar kon je eerder al over lezen in het verhaal van Monique . Artikel 23 van het VRPH gaat over het recht op gezinsleven en het recht van kinderen om niet gescheiden te worden van hun ouders omwille van de handicap. In het verhaal van Muriel komt naar voor hoe persoonlijke assistentie zowel voor haarzelf als voor haar kinderen hun recht op een eigen thuis, op autonomie en op samen leven beschermt. Daarmee houdt persoonlijke assistentie ook verband met de rechten van het kind en het Kinderrechtenverdrag.

Muriel

Ik ben Muriel, moeder van een zoon van 18 en een dochter van 17 jaar oud. Ik studeerde Romaanse filologie en werkte als leerkracht Frans en publiekswerker in kunstmusea, maar werd in 2009 zeer ziek. Een neurologische aandoening veroorzaakte verlamming van eerst aangezicht, heel veel pijn over heel mijn lichaam, en uitval van armen en benen. Ik was niet meer in staat te bewegen. Een lange tijd kon ik enkel liggen. Ik kon dus niet meer werken, en niet voor mijn kinderen zorgen. Als alleenstaande moeder werd ik volledig teruggeworpen op overleven, ook financieel.

Hoe ben je die periode doorgekomen?

Nauwelijks. Ik kon niets meer, ook niet voor mezelf, ik was voor alles op anderen aangewezen. Ik werd opgevangen door familie en vrienden van wie ik afhankelijk was voor mijn zorg én de zorg voor mijn kinderen. Ik kon ook niet buiten komen. Iedereen sprong bij om mijn kinderen naar school te brengen, naar de muziekschool, naar de scouts. Er kwam wel enkele malen per week iemand van familiehulp die boodschappen deed, kookte en poetste. Maar dat was totaal onvoldoende want ik was verlamd. Ik ben mijn familie en vrienden oneindig dankbaar voor alles wat ze voor ons gedaan hebben. Ik weet niet hoe het afgelopen zou zijn zonder hen.

Hoe heb je over persoonlijke assistentie gehoord?

Een vrouw van het ziekenfonds nam het initiatief en is bij mij thuis langsgekomen in 2012 toen ik met verlammingen in de huiskamer in een ziekenhuisbed lag en met mijn kleine kinderen probeerde te overleven. Zij heeft mij verteld over het Persoonlijke AssistentieBudget. Ik kende het niet. Ze stelde zelf voor om de aanvraag in te dienen omdat ik er volgens haar recht op had.

Er is een dossier opgemaakt en ingediend. Het werd aanvaard en ik heb de eerste financiële steun gekregen in 2014. Dat wil wel zeggen dat ik het dus toch vijf jaar alleen heb moeten redden met mijn eigen netwerk.

Ondertussen werk ik al zeven jaar met persoonlijke assistenten. De eersten zijn vijf jaren gebleven en stopten omdat ik voor mijn gezondheid buiten de stad ging wonen en dat was te ver. Het was niet makkelijk om ze te vervangen maar dat is me gelukt. Het feit dat ik beroep kan doen op eigen persoonlijke assistentie is een totale omwenteling geweest in mijn leven en dat van mijn kinderen.

Hoe vind je jouw persoonlijke assistenten?

Ik vind ze eigenlijk altijd in mijn eigen netwerk, maar het is echt niet gemakkelijk. Een keer deed ik een oproep op facebook en daar kwam iemand op af die mij nu al jaren helpt. Omdat mijn kinderen in een fijne lagere school zaten waar ik veel ouders kende en ik zelf in het onderwijs en musea werkte, had ik toen een groot netwerk. En toch waren er vele momenten dat we het allemaal niet opgelost kregen op dagen dat ik heel hulpbehoevend was. Als mijn armen heel erg beefden en verzwakten, kon ik niet zelfstandig eten bijvoorbeeld. En dan waren er de ochtenden: hoe krijg je je kinderen klaar om naar school te gaan als je alles in de rolstoel moet doen en je armen zo verzwakt zijn dat je je rolstoel niet kan voortbewegen. Dat was heel moeilijk want ik kreeg de tafel uiteraard niet gedekt. Ik kreeg de kinderen niet aangekleed. Er was hulp maar die kon er ook niet altijd zijn. Of die keren dat ouders vergaten om de kinderen met de fiets te komen oppikken en ik naar school moest bellen dat ze er niet konden geraken. Dat waren vreselijke momenten. Maar ik neem niemand iets kwalijk, zeker niet. Ze zeggen It takes a village to raise a child. Dat is bij ons heel letterlijk te nemen.

Op een dag heb ik Lus ontdekt via een jonge zieke vrouw die ik via via leerde kennen. Lus helpt me enorm. Het is een fantastische organisatie die je helpt met het verzamelen en mobiliseren van alle mensen uit je eigen netwerk. Ze helpen je om de hulpvraag helder te stellen want het is niet altijd makkelijk om te weten wat je nodig hebt. Soms is het heel tegenstrijdig wat je voelt; soms is het moeilijk om het helder te krijgen omdat je veel pijn hebt en cognitieve problemen. Lus helpt mensen uit je netwerk die willen helpen ook om zich enkel te engageren voor wat goed voelt en hun grenzen te bewaken. Het is dus een win-win situatie.  

Hoe werkt dit?

Er komt iemand van Lus voor een persoonlijk gesprek en een duidelijke toelichting over wat Lus kan en niet kan doen. Bij mij is er in eerste instantie een oproep per mail gedaan naar een grote groep mensen betrokken bij de school van de kinderen, de muziekacademie en de scouts, mijn werkomgeving enzovoort. Geïnteresseerden konden dan deelnemen aan een vergadering. Ik had met iemand van LUS besproken wat er nodig was en dat werd allemaal openlijk op tafel gelegd, soms met mij erbij en soms zonder omdat het allemaal te zwaar was. Mijn netwerk is een ongelooflijke steun voor mij. De LUS- groep heeft mee nagedacht over de juiste assistenten en meegezocht. Ik heb mijn assistenten dus gevonden via mijn netwerk, en daarna via interim of via een vrijwilligersorganisatie tewerkgesteld. Ook Freija heb ik leren kennen via mensen die in mijn netwerk zaten.

Freija

Freija: De zorgcoördinator van de school van mijn kinderen wist dat ik werk zocht en zit bij Muriel in de Lusgroep. Er was iemand weggevallen in het team doordat ze verhuisd was. Zo viel het samen. Ik ben theatervormgever, maar ben ook al lang met gezonde voeding bezig en dat is voor Muriel belangrijk. Winkelen, koken, mij daar verder in verdiepen wou ik graag doen. Ik wou dat wel proberen, in combinatie met mijn werk in de school bij de instappertjes, en in combinatie met shiatsu-terapie in bijberoep. Ik had nog niet eerder gehoord over persoonlijke assistentie, enkel over lichamelijke hulp door verpleegsters aan huis of thuiszorg. Maar dat is echt iets anders.

Ik was eerst gevraagd om te gaan winkelen, te koken. Door corona is er ook een periode geweest dat ik thuis ging koken en het haar bracht. Dat doe ik graag. Op een gegeven moment kwamen daar andere noodzakelijke boodschappen bij zoals naar de apotheker gaan, en later ook andere taken zoals de dagcontracten aanvragen bij het interimkantoor. Ik kan ook bijspringen als het nodig is in de communicatie naar de andere assistenten in het team.

Ik help Muriel om haar hoofd helder te krijgen wat nodig is, binnen wat het leven van haar vraagt. Ik help mee kijken wat prioritair is. Ik kijk mee om de kalender vorm te geven. We werken met een week- en een maandkalender.

Het zijn allemaal dingen die ik graag doe en die ik kan.

Voor mij is het heel belangrijk dat het goed klikt met Muriel. We vinden elkaar op veel verschillende gebieden, onze interesses zijn op veel vlakken gelijklopend, dat is fijn. Het voelt heel vertrouwd. Er is veel respect voor elkaar en voor elkaars grenzen en dat is belangrijk voor mij.

Muriel, wat betekent persoonlijke assistentie voor jou?

Het heeft mijn leven volledig veranderd. Het is echt een redding geweest voor mij en de kinderen. De vijf jaar zonder assistentiebudget waren heel moeilijk en chaotisch. Mijn kinderen en ik hebben daar heel erg onder geleden. Het assistentiebudget bracht meer stabiliteit voor ons en gaf ons de mogelijkheid om het co-ouderschapssysteem te hernemen. De week om week regeling was jarenlang onhaalbaar geweest omdat ik vaak in het ziekenhuis lag of bij mensen logeerde omdat ze mij dan beter dag en nacht konden verzorgen. De kinderen verbleven dan bij hun vader, grootouders en vrienden. Dat was heel moeilijk voor hen, voor mij, voor iedereen. Met het budget hadden we eindelijk de mogelijkheid om genoeg hulp bij mij thuis te voorzien zodat de kinderen een week bij mij konden verblijven. We waren terug samen. Het was heerlijk. We genoten er enorm van. Hulp van vrienden en familie bleef wel noodzakelijk. Het is niet zo dat zij niets meer doen, zij zijn heel betrokken. Maar het is meer in evenwicht en ik ben minder afhankelijk van hen. Essentiële ondersteuning wordt gedaan door de persoonlijke assistenten.

Freija: In wezen doen wij dingen die familie en vrienden ook zouden kunnen doen, zou je denken. Maar als je lang ziek bent wordt het anders om dit soort dingen altijd maar te blijven vragen van je familie en vrienden. Het gaat hier wel over continue en intensieve ondersteuning. Dat is een verschil als ondersteuningsnoden tijdelijk zijn bijvoorbeeld drie maanden omdat je je been hebt gebroken. Nu kunnen de momenten met vrienden en familie gewoon ontspannend zijn. Familie en vrienden hebben ook hun eigen leven en noden.

Muriel, wat is voor jou essentieel aan persoonlijke assistentie?

Het belangrijkste voor mij is flexibiliteit. Ik moet mijn assistentie aanpassen aan de noden van de moment. Mijn ziekte gaat op en neer. Sommige dagen ben ik volledig hulpbehoevend; andere minder. De assistenten zijn flexibel.

Wat betekenen jouw persoonlijke assistenten voor jou?

Mijn persoonlijke assistenten zijn een fundamenteel onderdeel van mijn leven, ze zijn heel erg belangrijk voor mij. Een persoonlijke assistent is een vertrouwenspersoon en iemand die mij maar ook de kinderen en mijn familie en vrienden goed kent. Vertrouwen en respect is heel belangrijk. Het is eigenlijk een heel bijzondere relatie, die ik daarvoor niet kende.

Ervaar je het als een afhankelijkheidsrelatie?

Ja en nee. Aan de ene kant: ja, absoluut, ik ben afhankelijk van mijn assistenten. Ik heb hen heel hard nodig. Maar ik kies ze natuurlijk zelf en dus passen ze goed bij mij. Alles is bespreekbaar. We bepalen wat er moet gebeuren en wat daarbij belangrijk is. Ik ben afhankelijk van hen, maar ik bepaal wel alles zelf.

Aan de andere kant is het heel anders dan afhankelijk zijn van de steun en hulp van familie en vrienden als je zo zwaar ziek ben. Dat vind ik ontzettend moeilijk omdat het hen enorm belast. Sinds ik assistenten heb, zijn mijn vrienden weer in de eerste plaats vrienden en mijn familie, familie. Alles valt terug op zijn plaats. Familie en vrienden die onder druk mantelzorgers moeten worden om mij en de kinderen te helpen overleven, hoort nu tot het verleden.

Voor welke taken heb je persoonlijke assistenten?

Dat is in de loop van de jaren heel erg verschillend geweest. De behandeling en de voeding zijn altijd belangrijke onderdelen geweest. Ziek zijn is een voltijdse bezigheid. Artsen, specialisten, verpleging, kinesitherapeuten, dagkliniek, opnames … er komt geen einde aan, dag in dag uit. Voeding was heel specifiek omdat ik door de ziekte quasi niets meer kon eten. En dan was er het huishouden en de organisatie met de kinderen. En de administratie, privé en die van het budget. In het begin was de budgetadministratie erg moeilijk voor ons. Het heeft even geduurd voor we het begonnen te begrijpen. En last but not least is er toch ook de poging om een beetje meer kwaliteit te brengen in mijn leven. Ik kwam bijvoorbeeld wekenlang niet buiten omdat ik dat zelfstandig niet kon en heel veel pijn kreeg van geluid en andere prikkels. Assistenten gingen dan wandelen met mij in de rolstoel in een rustig parkje. Er waren tijden dat ze mijn handen masseerden omdat die altijd verkrampten. Heel lang kon ik niet veel meer aan dan dat. Maar ze gingen ook kerstkadootjes kopen voor de kinderen en zorgden dat we hun verjaardag konden vieren. Toen bleek dat ik zoveel last had van de stadslucht, reed een van mijn assistenten met mij regelmatig naar zee. Dat was fantastisch.

Freija werkt bij mij sinds 2018 als persoonlijk assistente. Ze kookt en ze is ook mijn vertrouwenspersoon die meedenkt over wat er nodig is en wie we daar voor kunnen inschakelen.  Ze coördineert de andere assistenten. Ze houdt ook mee in het oog welke artsen er allemaal moeten worden geraadpleegd en alle andere vragen die te maken hebben met mijn behandeling.

Verder heb ik een assistent voor alles wat te maken heeft met administratie, organisatie, belastingen. Deze assistent regelt ook de administratie van mijn persoonsvolgend budget. Er is ook nog een budgethoudersvereniging (nu bijstandsorganisatie) die de afrekening van de budgetten doet. Mijn assistent bekijkt dit dus samen met die organisatie. Als je ziek bent, word je geconfronteerd met heel veel administratie en organisatie. Door mijn neurologische aandoening is alles wat te maken heeft met organisatie een te grote uitdaging. Ik kan dat niet meer, en vind het heel moeilijk dat ik het niet kan.

Heel moeilijk in deze context is dat ik verschillende keren ben moeten verhuizen omwille van financiële en medische redenen. Ziek worden is financieel een ramp. Ik vond het verhuizen heel erg moeilijk, elke keer weer. Gelukkig had ik elke keer iemand die dat helemaal mee met mij regelde. En opnieuw was er ook de LUS-groep die meedacht.

Ik heb ook een poetsvrouw en zijn er vrijwilligers die mij vervoeren naar dokters. Dat is via een vrijwilligersorganisatie.

Het is niet altijd mooi geregeld. Er is nu iemand weggevallen die normaal rijdt, klusjes doet, ook eens kookt, mij naar zee brengt, ziet dat de kachel daar dan werkt, enzovoort. Die persoon is nu ziek en ik zit dan met mijn handen in het haar.

Wat maakt jouw job uniek, Freija?

Freija: Je gaat mee in het leven van een ander gezin. De invulling van de job kan ook wijzigen doorheen de tijd naargelang de noden, of de gezondheid. Het is in dialoog zoeken naar hoe we de noden die er zijn best kunnen invullen. Zowel wat je doet, als de tijdsindeling kan veranderen.

Dat is voor mij persoonlijk ook leerrijk. Ik heb geleerd om flexibiliteit als een kwaliteit te zien, om mij er bewust van te worden dat mijn flexibel zijn een kwaliteit is. De ene dag is de andere niet, en je moet kunnen meegaan als er plannen wijzigen, omdat er bepaalde zaken veranderen. Ik ben me er bewust van geworden dat mij dat gemakkelijk afgaat, dat ik daar goed in mee kan gaan, dat het een kwaliteit is van mij.

Muriel geeft mij veel terug. Ik word door haar gezien in het werk dat ik doe, ik krijg er veel waardering en erkenning voor. Daardoor ben ik zelf ook gegroeid.

Het is een heel zinvolle job die me veel voldoening geeft.

Hoe zou de job volgens jou meer bekendheid kunnen krijgen?

Freija: Ik denk dat het helpt als persoonlijke assistenten over hun job praten met andere mensen, en als budgethouders zelf het ook uitleggen aan vrienden en familie hoe het in elkaar zit. En het helpt ook dat er platformen zijn zoals nu jullie website waarop er ervaringen kunnen gedeeld worden.

Wat als je het in de toekomst zonder persoonlijke assistenten zou moeten doen?

Muriel: Ik heb daar nog nooit over nagedacht. Het is een verschrikkelijke gedachte. Ik heb zeer weinig energie. Geen assistentie hebben ontneemt mij vele mogelijkheden. Ik zou ook al snel extra in de problemen zitten met mijn gezondheid. Persoonlijke assistentie geeft mij een gevoel van veiligheid, neemt stress weg want je weet dat er voor je gezorgd wordt. Ik weet hoe mijn week eruitziet, ik weet wanneer Freija komt. Dat brengt rust. Als mijn persoonlijke assistenten zouden wegvallen zou ik dadelijk nog meer pijn en verkramping krijgen door zorgen en stress.  En mijn familie en vrienden zouden terug een soort van mantelzorgers worden. Door persoonlijke assistentie kunnen mijn vrienden gewoon mijn vrienden zijn.

Gerelateerde artikels

20 jaar Persoonlijke Assistentie: Hana en Silvia 20 jaar Persoonlijke Assistentie: Hana en Silvia Hana is zeven en communiceert met gebaren en een spraakcomputer. Silvia ondersteunt haar om te leren en echt te kunnen meedoen in de gewone school. 15 nov 2021 / Katrijn Ruts Ondersteuning Volgende stap in de juridische actie tegen de actualisering Volgende stap in de juridische actie tegen de actualisering Opnieuw stapt een groep personen met een handicap naar de Raad van State om de vermindering van hun budget aan te vechten. Daarmee wordt onze roep om de 'actualisering' nietig te verklaren luider en k ... 27 okt 2021 / Lynn Formesyn Persoonlijke assistentie: wettelijk geregeld Persoonlijke assistentie: wettelijk geregeld Al 20 jaar krijgen mensen met een handicap in Vlaanderen via persoonlijke assistentie grip op het eigen leven. 22 sep 2021 / Katrijn Ruts Ondersteuning #Neetegennógminder: steun onze juridische actie! #Neetegennógminder: steun onze juridische actie! Geef mensen met een handicap recht van spreken! 29 jun 2021 / Lynn Formesyn Ondersteuning Persoonlijke Assistentie 20 jaar: ‘Ik ben geen kostenpost, ik ben een investering waard’ Persoonlijke Assistentie 20 jaar: ‘Ik ben geen kostenpost, ik ben een investering waard’ Maandelijks interviewt GRIP een budgethouder én een persoonlijk assistent om de meerwaarde van deze zelfgestuurde vorm van ondersteuning in de verf te zetten. Deze keer doen Glenn en Kenny samen hun v ... 16 jun 2021 / Lynn Formesyn Mensenrechten Ondersteuning Stap jij mee met GRIP naar de Raad van State? Stap jij mee met GRIP naar de Raad van State? Mensenrechtenorganisatie GRIP onderzoekt samen met Progress Lawyers Network een stap naar de Raad van State voor de nietigverklaring van een besluit van de Vlaamse Regering dat de rechten van een groe ... 09 jun 2021 / Lynn Formesyn Ondersteuning Leven on hold: vinden we dat normaal voor mensen met een handicap? Leven on hold: vinden we dat normaal voor mensen met een handicap? De gelatenheid over de wachtlijsten is groot. Lees onze opinie. 31 mei 2021 / Lynn Formesyn Ondersteuning Persoonlijke Assistentie 20 jaar: 'Mijn handen en voeten: zonder persoonlijk assistent heb ik geen bewegingsvrijheid' Persoonlijke Assistentie 20 jaar: 'Mijn handen en voeten: zonder persoonlijk assistent heb ik geen bewegingsvrijheid' 18 mei 2021 / Lynn Formesyn Ondersteuning Persoonlijke Assistentie 20 jaar: Geen eenzaam isolement dankzij persoonlijke assistentie Persoonlijke Assistentie 20 jaar: Geen eenzaam isolement dankzij persoonlijke assistentie Monique Van den Abbeel en vrijwilliger Lieven Debrauwer reflecteren samen over de meerwaarde die persoonlijke assistentie in hun leven brengt. 15 apr 2021 / Lynn Formesyn Ondersteuning Waarom blijft 'de wachtlijsten aanpakken' zo pijnlijk ondermaats? Waarom blijft 'de wachtlijsten aanpakken' zo pijnlijk ondermaats? Hannah (27) en haar ouders Marjan en Guy wachten al jaren op een budget en verkijken daardoor mooie kansen op een verderzetting van een inclusief leven. Hoe zwaar de impact daarvan kan zijn, hoor je i ... 02 apr 2021 / Lynn Formesyn Ondersteuning VN-Verdrag Persoonlijke Assistentie 20 jaar: Gabria en Nena Persoonlijke Assistentie 20 jaar: Gabria en Nena Gabria Vermeir en haar assistente Nena Baerbier delen met ons hoeveel meerwaarde het kunnen inzetten van een persoonlijk assistentiebudget (PAB) al heeft gebracht in het leven van een jongevrouw met h ... 15 mrt 2021 / Lynn Formesyn Ondersteuning Met persoonsvolgende budgetten kan je niet zomaar spelen Met persoonsvolgende budgetten kan je niet zomaar spelen GRIP vraagt de Vlaamse Regering om verduidelijking inzake hun plannen om de toegekende persoonsvolgende budgetten (PVB's) van mensen op de wachtlijst zomaar aan te passen aan de nieuw ingevoerde budge ... 16 feb 2021 / Lynn Formesyn Ondersteuning VN-Verdrag Persoonlijke Assistentie 20 jaar: Nadia en Nabil Persoonlijke Assistentie 20 jaar: Nadia en Nabil Nadia Hadad en haar assistent Nabil Barssa reflecteren naar aanleiding van de twintigste verjaardag van het Persoonlijk Assistentiebudget (PAB) over het belang van zelfgestuurde ondersteuning. 15 feb 2021 / Lynn Formesyn Persoonlijke Assistentie 20 jaar: Lies en Hilde Persoonlijke Assistentie 20 jaar: Lies en Hilde Precies een maand geleden vierden we de 20ste verjaardag van Persoonlijke Assistentie in Vlaanderen. Lies: “Door persoonlijke assistentie heb ik een leven zoals jij." 15 jan 2021 / Katrijn Ruts Persoonlijke Assistentie 20 jaar: Dominiek en Lana Persoonlijke Assistentie 20 jaar: Dominiek en Lana 15 december 2000: Met het PAB-besluit opende de toenmalige Vlaamse Regering de weg naar vrijheid en inclusie. Dominiek: "Het was voor mij een openbaring." 15 dec 2020 / Katrijn Ruts Aftrap Campagne 20 jaar Persoonlijke Assistentie Aftrap Campagne 20 jaar Persoonlijke Assistentie Voorzitter van GRIP Luc Demarez op 20-jarig bestaan van het PAB: "Persoonlijke assistentie is de weg naar vrijheid... maar nog te onbekend en onbemind" 15 dec 2020 / Katrijn Ruts Ministers laten veertigers, vijftigers en zestigers jaren in rusthuizen zitten. Ministers laten veertigers, vijftigers en zestigers jaren in rusthuizen zitten. Joke (40) en Herman (62) wonen in een woonzorgcentrum omdat ze op de wachtlijst staan voor een PVB. GRIP sprak met hen. 25 nov 2020 / Katrijn Ruts Persoonlijke assistent: over een topjob gesproken Persoonlijke assistent: over een topjob gesproken Met haar budget in de hand kon Gabria (20 jaar) Nena aanwerven. Zij bouwt nu elke dag aan haar eigen leven. 13 okt 2020 / Katrijn Ruts "Onze regeringen moeten recht op ondersteuning respecteren" "Onze regeringen moeten recht op ondersteuning respecteren" Hoe verging het personen met een handicap tijdens het coronabeleid? Daarover ging het deze maand in het Vlaams Parlement. Wat vindt GRIP? 28 sep 2020 / Katrijn Ruts Mensenrechten Ondersteuning Wachtlijsten voor personen met een handicap: een pure schending van de mensenrechten… maar in Vlaanderen is dat geen probleem dat opgelost moet worden Wachtlijsten voor personen met een handicap: een pure schending van de mensenrechten… maar in Vlaanderen is dat geen probleem dat opgelost moet worden We zeggen het bewust laconiek. Er is weer even aandacht voor de wachtlijsten voor zorg en ondersteuning van personen met een handicap. Vorige week kwam dit aan bod in de coronacommissie van het Vlaams ... 23 sep 2020 / Patrick Vandelanotte "Nu kan ik nog van mijn oren maken" "Nu kan ik nog van mijn oren maken" Herman woont noodgedwongen in een woonzorgcentrum omdat zijn persoonsvolgend budget uitblijft. Maar hij laat van zich horen, deze keer op sociaal.net! 03 sep 2020 / Katrijn Ruts Open brief voor Maggie De Block: Dringend een toegewijde verpleegkundige gezocht Open brief voor Maggie De Block: Dringend een toegewijde verpleegkundige gezocht Nadia Hadad is mensenrechtenactiviste en strijdt voor het recht op een onafhankelijk leven. 09 jul 2020 / Katrijn Ruts Inkomen Wonen "Plots is er voor alles en nog wat geld, maar niet voor mijn persoonsvolgend budget" "Plots is er voor alles en nog wat geld, maar niet voor mijn persoonsvolgend budget" Herman Hillen (slechts 62 jaar) woont noodgedwongen al bijna 3 jaar in een woonzorgcentrum. Met een eigen ondersteuningsbudget zou hij nochtans zelfstandig kunnen gaan wonen, getuigt hij in Humo. 18 jun 2020 / Katrijn Ruts Minister Beke in De Zevende Dag Minister Beke in De Zevende Dag De uitzending van 8 maart 2020 riep veel bedenkingen op bij GRIP. We bezorgden ze aan De Zevende Dag, Ombudsman Tim Pauwels en de Diversiteitsdienst van de VRT. 11 mrt 2020 / Katrijn Ruts Ondersteuning Word vrijwilliger in het Netwerk Ondersteuningsbeleid Word vrijwilliger in het Netwerk Ondersteuningsbeleid 05 mrt 2020 / Marie Aeles Valentijn: weinig liefde voor eigen regie Valentijn: weinig liefde voor eigen regie 14 februari 2020: De Morgen meldt dat 735 mensen hun persoonsvolgend budget verliezen. GRIP reageert met een lezersbrief. 17 feb 2020 / Katrijn Ruts Eindelijk eerste stappen richting recht op PAB! Eindelijk eerste stappen richting recht op PAB! Gabria (19) zal na 16 jaar wachten haar PAB krijgen. Minister Vandeurzen kent voor het eerst PAB's toe aan de langst wachtende kinderen. 22 mrt 2019 / Katrijn Ruts VN-Verdrag Bedenkingen GRIP bij witte woede Bedenkingen GRIP bij witte woede 22 februari 2019 - de drie vakbonden van de non-profit betogen in Brussel. Ze willen geen persoonsvolgend budget voor kinderen met een handicap. We leggen uit waarom we dit betreuren op www.dewereldmo ... 22 feb 2019 / Katrijn Ruts Laatste kans voor Jo Vandeurzen? Laatste kans voor Jo Vandeurzen? Er komt véél plaats vrij in internaten: ter waarde van 28 miljoen euro. Genoeg om ervoor te zorgen dat geen kind nog langer dan 2 jaar op de wachtlijst staat. Maar heeft hij de politieke moed? 21 feb 2019 / Katrijn Ruts Paul kreeg vleugels door het PAB Paul kreeg vleugels door het PAB Het Nieuwsblad praatte met Hetty en Paul Pasteels. Paul kon dankzij zijn PAB op zichzelf gaan wonen. Hetty legt de link naar de witte woede van 22 februari. 21 feb 2019 / Katrijn Ruts Ondersteuning Wachttijd voor PAB vier keer langer Wachttijd voor PAB vier keer langer ... dan voor een voorziening. Dat is een van de trieste conclusies uit het Jaarverslag Jeugdhulp. 09 okt 2018 / Katrijn Ruts Alle beloftes ten spijt Alle beloftes ten spijt 10 juli 2018, Vlaams Parlement: de persoonsvolgende financiering voor minderjarigen komt er NIET deze legislatuur. Zelfs een engagement om de lang wachtende kinderen hun PAB te geven blijft uit. 12 jul 2018 / Katrijn Ruts Ondersteuning "Wij kunnen niet staken" "Wij kunnen niet staken" Gabria is 18 jaar en wacht al 15 jaar op een PAB. Zij heeft geen grote lobby-organisaties zoals instellingen of vakbonden achter zich. "Als ik in de keuken op de grond ga zitten, heeft enkel mijn doch ... 17 mei 2018 / Katrijn Ruts Ondersteuning Alarm kinderrechten / PAB ! Alarm kinderrechten / PAB ! Crisisvergadering dinsdag 24 april 18u bij GRIP. Kom af, we hebben je nodig! Oproep aan iedereen die bezorgd is over de ellenlange wachttijden voor persoonlijke assistentie voor inclusie van onze kind ... 16 apr 2018 / Katrijn Ruts Ondersteuning PAB-loterij voor kinderen start weer PAB-loterij voor kinderen start weer Binnenkort kunnen kinderen met een dringende ondersteuningsnood hun kans weer wagen. Wint Janneke van Mieke? En wie vertrekt voor een tweede decennium op de wachtlijst? 12 dec 2017 / Katrijn Ruts Ondersteuning Cijfers jaarverslag jeugdhulp beschamend Cijfers jaarverslag jeugdhulp beschamend Heb je een minderjarig kind met een handicap? Dan is het 6 keer moeilijker om een PAB te krijgen om je kind bij jou te laten opgroeien dan een plaats in internaat of semi-internaat. Dat moet én kàn an ... 22 jul 2017 / Katrijn Ruts Ondersteuning Garandeert vermaatschappelijking van de zorg onze rechten? Garandeert vermaatschappelijking van de zorg onze rechten? Vermaatschappelijking van de zorg, marktwerking, persoonsvolgende financiering: allemaal actuele thema's waar zeer veel om te doen is in de sociale sector en de welzijnssector. Lees de visie van GRIP ... 24 mrt 2017 / Katrijn Ruts Ondersteuning Monique bepaalt zelf Monique bepaalt zelf Het verhaal van Monique Van den Abbeel illustreert dat een PAB geen luxe is maar een opstap naar inclusie. Een interview op sociaal.net 30 jan 2017 / Nancy Lievyns Een realiteitsstage voor Inge Vervotte Een realiteitsstage voor Inge Vervotte Voormalig Vlaams minister van welzijn en huidig grote baas van Emmaüs-groep Inge Vervotte gaf afgelopen weekend een interview in de krant De Morgen. Voor dit interview krijgt ze van GRIP een trofee vo ... 25 jan 2017 / Katrijn Ruts Ondersteuning Juristen kritisch over uitspraak Grondwettelijk Hof PVF-decreet Juristen kritisch over uitspraak Grondwettelijk Hof PVF-decreet In maart 2016 oordeelde het Grondwettelijk Hof dat het decreet persoonsvolgende financiering niet strijdig is met de Grondwet. Twee juristen namen het arrest onder de loep. Resultaat: een artikel in d ... 10 jun 2016 / Katrijn Ruts Ondersteuning Grondwettelijk Hof verwerpt beroep tegen PVF-decreet Grondwettelijk Hof verwerpt beroep tegen PVF-decreet In 2015 stapte vzw Iedereen BeZORGd naar het Grondwettelijk Hof. De oudervereniging vroeg de gedeeltelijke vernietiging van het decreet persoonsvolgende financiering. Het Hof sprak zich hier gisteren ... 18 mrt 2016 / Katrijn Ruts Ondersteuning Eén jaar Bourgeois I: Welzijn Eén jaar Bourgeois I: Welzijn Een dik jaar geleden startte een nieuwe Vlaamse Regering. We bekeken het welzijnsbeleid vanuit een handicap-gelijkekansenbril. 01 dec 2015 / Katrijn Ruts Ondersteuning Korte samenvatting Welzijn na 1 jaar Bourgeois I Korte samenvatting Welzijn na 1 jaar Bourgeois I De Vlaamse Regering werkt onder leiding van Minister Vandeurzen hard aan de uitvoering van het decreet persoonsvolgende financiering dat eind vorige legislatuur gestemd werd. 5 uitvoeringsbesluiten zi ... 01 dec 2015 / Katrijn Ruts Ondersteuning Het Nederlandse PGB Het Nederlandse PGB Jan Troost is een mensenrechtenactivist in Nederland. Hij strijdt al jaren voor het recht op inclusie en zelfbeschikking. Hij vertelt ons hoe het staat met het persoonsgebonden budget in Nederland. 07 sep 2015 / Katrijn Ruts Ondersteuning Persbericht GRIP over procedure Grondwettelijk Hof PVF Persbericht GRIP over procedure Grondwettelijk Hof PVF GRIP steunt procedure bij Grondwettelijk Hof tegen decreet persoonsvolgende financiering. 'Vlaamse overheid moet verantwoordelijkheid opnemen tegenover personen met een handicap' 05 mei 2015 / Katrijn Ruts Ondersteuning PVF-decreet goedgekeurd door meerderheid commissie welzijn PVF-decreet goedgekeurd door meerderheid commissie welzijn Nee, het is geen aprilgrap, maar bittere ernst. Op 1 april keurden de parlementsleden van de regeringspartijen (CD&V, sp.a en N-VA) het decreet persoonsvolgende financiering goed. De parlementsleden v ... 02 apr 2014 / Katrijn Ruts Ondersteuning Nog acties tegen decreet PVF Nog acties tegen decreet PVF GRIP, Nema, Ouders voor Inclusie en Hazo zijn niet de enige die actie voeren tegen het decreet PVF. 14 mrt 2014 / Katrijn Ruts Ondersteuning PVF: 10 bezorgdheden en aanbevelingen PVF: 10 bezorgdheden en aanbevelingen Vanuit de actiegroep RIP PAB PGB protesteren GRIP, HAZO, NEMA en Ouders voor Inclusie tegen het decreet PVF. Ons nieuw beleidsdossier moet de politici duidelijk maken waarom ze het decreet beter niet ... 28 feb 2014 / Katrijn Ruts Ondersteuning Beleefde ontvangst bij partijbureaus voor rouwstoet handicap - Actiegroep RIP PAB PGB vraagt om bezinning Beleefde ontvangst bij partijbureaus voor rouwstoet handicap - Actiegroep RIP PAB PGB vraagt om bezinning Op 24/02/2014 voerden GRIP, Ouders voor Inclusie, HAZO en Nema een symbolische publieke actie over het decreet persoonsvolgende financiering. Lees het persbericht na de actie. 25 feb 2014 / Katrijn Ruts Ondersteuning Actie rouwstoet in de pers Actie rouwstoet in de pers TV, radio, papieren en online pers berichtten over de actie 'RIP ondersteuning & keuzevrijheid' op 24 februari 2014. 25 feb 2014 / Katrijn Ruts Ondersteuning Hoorzittingen PVF in parlement Hoorzittingen PVF in parlement Deze weken buigt  de Commissie welzijn van het Vlaams parlement zich over het decreet persoonsvolgende financiering. Op 25 en 26 februari mochten 10 organisaties uit het middenveld zich uitspreken ove ... 25 feb 2014 / Katrijn Ruts Ondersteuning Rouwstoet bij sp.a, CD&V en N-VA Rouwstoet bij sp.a, CD&V en N-VA Op 25 februari 2014 start in het parlement het debat over het decreet 'persoonsvolgende financiering'. Dat verandert wie recht heeft op ondersteuning en welke ondersteuning men kan krijgen. Volgens GR ... 24 feb 2014 / Katrijn Ruts Ondersteuning Decreet Persoonsvolgende financiering naar parlement Decreet Persoonsvolgende financiering naar parlement Vrijdag 31 januari 2014 keurde de Vlaamse Regering het ontwerpdecreet persoonsvolgende financiering goed. Het decreet is nu klaar om te worden besproken in het Vlaams Parlement. 03 feb 2014 Ondersteuning Kritiek op decreet PVF vanuit Centrum voor gelijkheid van kansen Kritiek op decreet PVF vanuit Centrum voor gelijkheid van kansen De Vlaamse Regering heeft het voorontwerp van decreet over persoonsvolgende financiering een eerste keer "principieel" goedgekeurd. Het Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding le ... 30 sep 2013 / Katrijn Ruts Ondersteuning Reactie GRIP op conceptnota PVF Reactie GRIP op conceptnota PVF Op 15 mei 2013 maakte Vlaams Minister van Welzijn Jo Vandeurzen de conceptnota persoonsvolgende financiering bekend. 15 jul 2013 Ondersteuning Minister Vandeurzen over PVF in Commissie Welzijn Minister Vandeurzen over PVF in Commissie Welzijn Op 2 juli debatteerde de Commissie Welzijn van het Vlaams Parlement over de conceptnota persoonsvolgende financiering (PVF). Minister Vandeurzen wil met PVF het hele ondersteuningsbeleid voor personen ... 12 jul 2013 / Katrijn Ruts Ondersteuning Minister Vandeurzen hervormt Minister Vandeurzen hervormt Dit voorjaar werkt Minister van Welzijn Jo Vandeurzen de toekomstige financieringswijze van de ondersteuning van personen met een handicap uit. GRIP zette 10 aandachtspunten voor de toekomstige financ ... 22 feb 2013 / Katrijn Ruts
Verberg submenu